Sehpanın taşıma mantığı iki uçta bilerek farklı kurulmuş: solda tabla köşeden aşağı kırılıp kalın bir yan panele dönüşüyor ve yükün büyük bölümünü tek başına yere aktarıyor; sağ uçta ise konik kesimli tek bir masif ayak duruyor. Şelale birleşimde damar hiçbir yerde kopmuyor; yüzeyde akan figürlü ceviz deseni köşeyi döndükten sonra panelde aynı yönde inmeyi sürdürüyor. Panelin alt hattı düz değil; ağacın konturunu izleyen dalgalı bir açıklık halinde oyulmuş, ağır kütlenin altında hafif bir boşluk açıyor. Tablanın bir uzun kenarı canlı kenar olarak korunmuş; koyu kabuk izi ve girintili hattı, karşı kenarın temiz kesimiyle açık bir karşıtlık kuruyor. Düz kesilmiş o kenarın bir bölümü boyunca ince bir şeffaf dolgu şeridi uzanıyor, masif gövdenin yanında ışığı toplayan tek parlak çizgi bırakıyor. Yüksek parlak cila, koyu-açık geçişleri ve budak kıvrımlarını derinleştiriyor. Dengeyi ortadan değil bir uçtan kuran sehpa, oturma grubunun önünde kendi başına duran bir kütle gibi okunuyor.