Üç ayrı masif tabla, duvara tutunan iki ahşap konsol üzerinde farklı yüksekliklerde durur; hiçbir ayak yere değmediği için altındaki zemin boş kalır ve oda görsel olarak genişler. Tablalar ortada genişleyip iki uca doğru sivrilir, bu da her katı kayık ya da uzun bir yaprak siluetine yaklaştırır. Ön kenar boyunca ağacın canlı kenarı korunmuş; koyu kabuk izi, bal tonundaki iç damarın yanında ince bir sınır çizgisi gibi uzanır. Taşıyıcı dirsekler tek parça ahşaptan oyulmuş, aşağı indikçe daralan dalgalı bir profil izler ve yüzeylerinde yuvarlatılmış çentikler taşır. En alttaki tabla diğerlerinden belirgin biçimde daha derin tutulduğundan geniş tabanlı seramik parçaları rahat alır; üstteki iki kat ise daha ince nesneler için sergileme yüzeyi olarak çalışır. Damardaki halkalar ve renk geçişleri her tablada farklı ilerlediği için üç kat birbirinin kopyası değildir. Koridorda, salonda ya da çalışma köşesinde duvara asıldığında depolamadan çok küçük bir sergi düzlemi gibi okunur.