Tablanın dış hattı düzgün bir dikdörtgen olsa da içindeki ceviz dilimi kendi dalgalı sınırını korur ve aradaki tüm boşluklar berrak epoksiyle doldurulmuştur. Işık bu şeffaf alanlardan geçtiğinde ahşabın kenarları eriyip kaybolmuş gibi görünür, reçinenin altından halının dokusu okunmaya devam eder. Yüzeyde bal tonundan koyu kahveye uzanan girdaplı damarlar, kabuk hattı boyunca ise neredeyse siyaha varan çatlaklı bir kuşak yer alır. Yüksek parlaklıkta cilalanan tabla, pencereden gelen ışığı yumuşak bir yansımayla geri verir. Dört ince pirinç firkete ayak dışa doğru açılarak gövdeyi zeminden bir karış yukarıda tutar ve altta açık bir boşluk bırakır. Alçak oturma gruplarının önünde hacim kaplamadan yerleşir; odada, üstüne değil içine bakılan bir yüzey olarak kalır.