Tabla yukarıdan bakıldığında bir kesit gibi okunuyor: dışta canlı kenarın düzensiz hattı, koyu ceviz tonlarında yoğun damarlı kütle, kütleyi bölen krem rengi açık ahşap bantlar ve tam ortada boydan boya uzanan berrak epoksi kanal. Kanalın kıyısına dökülen ince siyah opak reçine, saydam bölümün sınırını keskinleştiriyor ve iki ahşap parçayı birbirinden ayırıyor. Berrak epoksi ışığı geçirdiği için altındaki zemin tablanın içinden görünüyor; sehpa durduğu yerin rengini gövdesine alıyor. Kenardaki boşluklar ve köşedeki çatlak da aynı siyah reçineyle doldurulmuş, ahşabın geçmişi kapatılmak yerine görünür bırakılmış. Yüzey ve yuvarlatılan kenarlar yüksek parlaklıkta cilalanmış; damar ele pürüzsüz gelirken göze derinlemesine iniyor. Altta dört pirinç rengi metal firkete ayak dışa doğru açılıyor, kütleyi birkaç ince çizgiye emanet ediyor. Alçak yan sehpa yüksekliğinde kalan Dicle, koltuğun yanında da tek başına bir köşede de aynı rahatlıkla durur.