Yandan bakıldığında iskelet neredeyse bir A harfi kurar: kolçağın üst kavisi öne doğru uzar, aşağı kıvrılır ve ön ayakla aynı hatta birleşerek zemine doğru dışa açılır; arka ayak ters yönde eğim alarak duruşu dengeler. Bu açılı kurgunun içinde kalan boşluklar, dolgun bir gövdenin ağırlığını gözle görülür biçimde hafifletir. Ahşap döşemenin dışından geçtiği için gül kurusu kumaş bir kaidenin üstünde değil, bir çerçevenin içinde durur; birleşim yerleri açıkta kalır, komşu parçalarda damarın yönü ve figürü değişir. Kumaşın küçük zikzak dokusu rengi ışıkta mercana, gölgede tozlu pembeye çeker. Sırtlık omuz hizasına kadar yükselir, tepede kalın bir rulo yaparak iskeletin üst kenarı üzerinden arkaya kıvrılır; yüzeyini alt üçte birde tek yatay dikiş böler. Oturak geniş ve derin, ön kenarı yuvarlatılmış, oturma açısı hafifçe geriye yatık. Açık renkli duvarların ve hasır, taş gibi doğal dokuların arasında rengi en belirgin taşıyan parça bu berjer olur.