Bu koltukta ahşabın nerede başladığını söylemek zor; şerit tabanın çevresini dolanıp yanlardan yükseliyor, kolçak olarak öne uzanıyor ve geniş bir kavisle sırtlığa dönüşüyor. Ceviz dokusunun bal rengi ile koyu kahve damarları aynı hat boyunca akıyor, blok birleşimleri ise parçaların tek bir gövde gibi okunacak biçimde hizalandığını gösteriyor. Sırtlık üste doğru bir kanat gibi genişleyip kenarlarda yeniden inceliyor; kolçaklar oturağın üzerinde havada asılı kalıyor ve altta bıraktıkları boşluk hacimli gövdeyi hafifletiyor. Süet dokulu vizon döşeme tek bir yumuşak blok halinde bu çerçevenin içine oturuyor, çevresini dolaşan tek dikiş dışında yüzeyi bölen hiçbir detay yok. Fustin, tabana gizlenmiş mekanizmayla sessizce dönüyor; böylece sabit duran bir obje değil, yöneldiğiniz sohbete katılan bir parça oluyor. Odanın neresine konursa konsun gözün ilk yakaladığı şey, bu dönen hattın kendisi.