Gövde tek bir ahşap kütleden çıkmış gibi görünüyor: tablanın altında geniş başlayan yüzey bele doğru daralıyor, en ince noktasında hafif bir S çiziyor, ardından dönerek genişleyen bir eteğe açılıyor. Bu dönüşün en okunaklı yeri alt bölüm; üst üste eklenmiş masif ceviz katmanlar burada açık ve koyu halkalar halinde beliriyor. Damla biçimli tabla ince bir profille bitirilmiş, kenar boyunca yumuşak bir pah dönüyor ve ceviz damarları uzun eksen boyunca akıyor. Tablanın yana kaydırılması yalnızca bir denge oyunu değil; sehpa koltuğun yanına yanaştığında tabla oturana doğru uzanırken taban ayakların önünde kalmıyor. Zeminle tam temas eden geniş etek, ince belli gövdeye rağmen sehpayı kenarından itildiğinde bile yerinde tutuyor. Yüzeyde vida ya da metal detay yok; birleşimler ahşabın kendi dokusuyla, açık-koyu katman çizgileri halinde okunuyor. Cila ışığı yumuşakça yayıyor, silueti de bakılan yöne göre değişiyor: bir açıdan ince bir kadeh, bir başka açıdan yana savrulmuş bir dalga.