Tasarımı sayabileceğiniz kadar az çizgi kuruyor: zemine oturan yarım daire, ondan yükselen iki düz pirinç lama ve ikisini bağlayan yatay ayaklık çubuğu. İnce profiller yaşlandırılmış antik altın tonunda; yüzeyde koyulaşıp açılan patina lekeleri her lamayı biraz farklı gösteriyor. Bu açık iskeletin üstünde parçanın tek dolu hacmi duruyor: ortası oturma biçimine göre oyulmuş, ön kenarı hafifçe dalgalanarak incelen masif ceviz oturak. Ahşabın bal rengi damarlarıyla koyu kahve kuşakları yan yana ilerliyor; kuşaklar oyulan yüzeyin kıvrımlarını izlediği için oturak her açıdan başka bir desen gösteriyor. Sırtlık olmaması, tabureyi tezgâhın altına doğru sürmenizi ve mutfak adasının önündeki boşluğun korunmasını sağlıyor. Cevizin kızıl kahvesiyle pirincin sarısı aynı ısı ailesinden geldiği için iki malzeme birbiriyle yarışmak yerine birbirini sürdürüyor. Az sayıda şeyin doğru yerde durduğu mekânlarda bu tabure, gürültü çıkarmadan kendi çizgisini tutuyor.