Gövdenin tamamı tek bir eğrinin devamı gibi okunur: sırtlığın kaşığı andıran geniş ucundan başlayan hat, omuz hizasında derin bir S çizerek döner, öne uzanır ve kolçak uçlarında incelerek biter. Ahşap bal sarısı tonunda; damarlar yüzey boyunca akıyor, mat saten cilanın altında birkaç budak izi zımparalanıp yok edilmek yerine yerinde bırakılmış. Ayaklar aşağı doğru incelen organik bir kavisle iniyor ve küçük yuvarlak tabanlarla yere basıyor; hiçbiri diğeriyle tıpatıp aynı duruşta değil. Oturak, tek bir düz kenarı olmayan çerçevenin içine oturan, tepesi hafif kubbeli dolgun bir minder olarak biçimlendirilmiş. Üzerindeki bordo dokuma, yakından bakıldığında kırçıllı bir iplik dokusu gösteriyor ve çevresindeki açık ahşabın yanında derinlik kazanıyor. Kolçaklar sırtlıkla aynı şeritten türediği için oturan kişi kolunu bıraktığında kendini kesintisiz bir kavisin içinde bulur. Yemek masasının başında ya da bir köşede tek başına dururken, etrafında atılan her adımda başka bir siluet veriyor.