Bu tablanın hikâyesi çizimden değil ağacın kendisinden başlıyor: kütükte zamanla açılan yarıklar, budak boşlukları ve kabuk hattı düzeltilmek yerine korunmuş, aradaki boşluklar koyu kahve-siyah ve dumanlı şeffaf reçineyle doldurulmuş. Yüksek parlak cila altında ceviz dokusu bir harita gibi okunuyor; kenarlardaki berrak reçine şeritleri tablayı, altındaki gövdeyi gösteren camsı bir çerçeveye dönüştürüyor. Hiçbir kütük aynı biçimde çatlamadığı için bu desenin ikincisi üretilemez. Altın rengi metal gövde, kök ağı gibi dallanan açık bir kafes olarak kurulmuş; ağır görünmeden yükü taşıyor ve kalın tablayı yerden yukarıda askıda tutuyor. Altı sandalyenin sırtlığı masif ahşaptan tek bir kavisli halka hâlinde şekillendirilmiş, oturakların tamamında krem dokulu kumaş kullanılmış. Marmara Epoksi Yemek Odası Takımı'nda akılda kalan, tek bir malzemenin iki hâli oluyor: bir yanda ham kenar, öte yanda ayna gibi yüzey.