Bu ikili koltuğun taşıyıcı çizgisi tek bir hareketten doğar: kalın, yuvarlak kesitli masif ahşap sırt hizasından öne kıvrılarak kolçağa dönüşür, oradan kesintisiz biçimde aşağı iner ve zeminde kapalı bir kızak halkasıyla son bulur. Ayak yoktur; gövde yerle noktadan değil, iki yanda uzanan ince bir çizgi boyunca temas eder. Oturağın altından geçen yatay ahşap kayıt iki kızağı birbirine bağlar ve çerçeveyi tek parçadan çıkmış gibi okutur. Bal-kahve tondaki damarlar parlak yüzeyde kavis boyunca sürer, dönüş noktalarında yön değiştirerek formun elde şekillendirildiğini gösterir. Krem-ekru dokuma kumaş, üzerindeki ince kıvrımlı desenle ahşabın koyu tonunu dengeler; geniş tek parça oturak minderi, yüksek sırt minderi ve iki dikdörtgen yastık iki kişilik oturuşu bölmeden tanımlar. Salonda pencere önünde ya da üstü kapalı bir terasta manzaraya dönük durabilir. Kızağın zeminde bıraktığı sürekli iz, bu koltuğu bulunduğu köşeye yerleşmiş gösterir.