Bu sandalyenin karakterini belirleyen şey ahşabın kapladığı yer değil, ortada bıraktığı boşluktur. Sırtlık, üstte genişleyip aşağı doğru incelen asimetrik bir oval halka olarak biçimlendirilmiş; içi tamamen açık kaldığı için arkadaki duvar, pencere ya da manzara sandalyeyle birlikte görülmeye devam eder. Halkanın iki ucu oturağın yan çerçevesine varınca kesilmez, arka ayaklar olarak tek bir hatta zemine iner. Oturağın altındaki kemerli açıklıklar aynı fikri alt kata taşır; gövde dolu bir kütle yerine birbirine akan ince çizgilerden okunur. Ön ayaklar çerçevenin altında kalın başlayıp incelir ve zemine küçük, yuvarlatılmış bir uçla basar. Halkanın tepesinde ahşabın damarı düz gitmez; iri halkalar hâlinde kıvrılır, ortasında küçük bir budak görünür, iki yandaki birleşim yerleri ise eğik birer çizgi olarak okunur. Tüm bu açıklığın ortasında mavi kumaş döşeli oturak, gözün üzerinde durduğu tek dolu yüzeydir. Masanın etrafında yer kaplamadan var olan bir oturma biçimi çıkar ortaya.